دهه اول محرم الحرام 1439

 

سخنران: حجت الاسلام متین

 

ذکر مصیبت: برادر مهدی صومی

 

زمان: از 30 شهریور 1396 به مدت ده شب از ساعت 19

 

مکان: خیابان شهید مدنی-کوی ولیعصر-مسجدیحیی

مصاحبه با حاج حیدر توکل

در شب شهادت امام صادق علیه السلام، مصاحبه ای با حاج حیدر توکل، مداح اهل بیت عصمت و طهارت ترتیب داده شد که ماحصل آن را در زیر می بیینید :

با سلام خدمت شما

اهمیت مجلس برای بزرگداشت امام صادق علیه السلام در چیست ؟

بسم الله الرحمن الرحیم

خدا رحمت کند حضرت امام خمینی (قدس سره) که می فرمودند: افتخار ما این است که شیعه جعفری هستیم. فقه دینی ما مفتخر به برگرفته بودن از مکتب امام صادق علیه السلام است. بزرگان ما افتخارشان این هست که شاگرد امام صادق علیه السلام هستند. شیعه علی بن ابیطالب علیه السلام پرورش یافته مکتب امام صادق علیه السلام است. چون نشان دهنده شیعه واقعی است از امام صادق علیه السلام به بعد. اهمیت در این می باشد که تبعیت از امام صادق علیه السلام نکردند که به این وضع افتادند. فقه هایی که شما می بینید، حنبلی، شافعی، مالکی، حنفی که کنارشان امثالی مانند داعش در می آید به خاطر این است که پیروی از امام صادق علیه السلام نکردند و به این وضع افتادند. در مکتب امام صادق علیه السلام درس خواندند اما پیروی از حضرت نکردند. اگر پیروی از ایشان می کردند این چند دستگی در امت اسلام نبود. اهمیت در این است.

نقش و جایگاه پیر غلامان و ریش سفیدان در دستگاه اهل بیت و دلیل احترام به آنها در چیست ؟

نه تنها احترام به آنها بلکه احترام به بچه ها. قدیمیها می گفتند که امام حسین علیه السلام، قربون نمکدان سر سفره ات بروم. برای نمکدان سفره حضرت، احترام قائل بودند. این طور نبود که به مداحش، به منبریش، به سینه زنش، توهین کنند. حافظ غزلی دارد که یک بیت آن عجیب است که اگر تبعیت کنیم، خیلی چیزها حل است. می فرماید :

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم

هواداران کویش   را    چو    جان خویشتن دارم 

من مگر می توانم محب امام صادق علیه السلام باشم و سینه زنش را دوست نداشته باشم. مخصوصا کسانی که در این عرصه دارای صبغه و سابقه هستند. کسانی بوده اند که نفسشان مرده را زنده می کرد. ما اشتباهی که در هیئات داریم، کوتاهی که از ماست، من خودم را می گویم، این است که می گوییم و می خواهیم از اباالفضل علیه السلام و از حضرت زهرا سلام الله علیها که مریض شفا بدهند. مریض شفا دادن کار آنها نیست، کار آبدارچی و سینه زن این دستگاه است. آنها کارشان تنظیم کائنات است نه این امور پایین. لذا قدیمیها باقیمانده چایی همدیگر را می خوردند و شفا می گرفتند و با این باور بودند. علی بن ابیطالب علیه السلام می فرماید که خوابیدن با باور افضل از نماز بدون باور است. فرد می رود مشهد، بچه اش را بسته به پنجره فولاد، شفا می خواهد، اما ته دلش می گوید، برگردم تهران، پیش فلان دکتر هم می روم. امامش را باور ندارد. با باور اگر کسی ته چایی همین پیر غلامها را بخورد، یقین داشته باشید که دکتر لازم ندارد.

نظرتان درباره بچه های مسجد یحیی؟

ای کاش در مسجد یحیی نبودم و من این را می گفتم. من خیلی دوستشان دارم، خیلی. زلال، جوشان، خروشان، و مهربان. مخصوصا در عرصه های امام حسینی و ارزشهای انقلاب همیشه فعال بوده اند.

در آخر اگر بخواهید توصیه و توشه ای برای آنها مبذول بدارید، چه می فرمایید؟

من خاک پای آنها هستم، من نمی توانم نصیحت کنم، اما وصیتا عرض می کنم که در هر عرصه دینی عرض ادب کنند نه عرض اندام.

ممنون از شما.

یا علی مدد. 

دیدگاه شما


آدرس ايميل شما منتشر نخواهد شد.

*